Найстарэйшая творчая арганізацыя Беларусі |гады заснавання – 1933-1934|

07 красавіка 2017

Вешчуны прыйшлі на Беларусь (+ФОТАГАЛЕРЭЯ)

Зборнік твораў выпускнікоў Школы маладога пісьменніка пры ГА "Саюз беларускіх пісьменнікаў" прэзентавалі 7 красавіка ў мінскім Літаратурным музеі Петруся Броўкі.

Амаль пяць гадоў таму ў Мінску пры Саюзе беларускіх пісьменнікаў пачала працаваць адмысловая Школа маладога пісьменніка, аналаг студый creative writing, даўно распаўсюджаных у Еўропе і Амерыцы, аднак дагэтуль нязвыклых і новых для Беларусі. Нібыта ж і немагчыма навучыцца пісаць, нібыта ж, як той казаў, "становяцца", а не "нараджаюцца". Але ўсё гэта фразеалагізмы і стэрэатыпы. Нягледзячы на ўсю імпульсіўнасць маладосці, ледзь не ўсе выпускнікі ШМП застаюцца ўдзячнымі Школе, каардынатарам і выкладчыцам, бо атрымалі нешта бясспрэчна карыснае для сябе, навучыліся бачыць свой тэкст збоку, аналізаваць, як зроблены тэксты іншых.

Вечарына ў музеі Броўкі была хутчэй для "сваіх", і запоўненая зала ніяк гэтага не адмяняла. Папросту самая кніга "Вешчуны ідуць на Беларусь" аб'ядноўвае некалькі тузінаў маладых літаратараў, розных паводле ўзросту і мовы, падыходаў і досведу. Шмат хто пабачыў кніжку менавіта на вечарыне, бо і выдадзеная яна была зусім нядаўна. Таму для многіх гэта быў пэўнага кшталту сакральны вечар, бо творы кнігі большай часткай упершыню выходзілі на паперы, а для кагосьці гэта і наогул была першая папяровая і кніжная публікацыя. 

У вечарыне, акрамя аўтараў зборніка, узялі ўдзел выкладчыцы Школы Ганна Бутырчык і Наталля Паваляева. Мадэравала сустрэчу адна з каардынатарак Школы Юля Цімафеева, якая нямала распавяла пра навучанне ў Школе, будучы Дзень расчыненай брамы і асаблівасці навучання на другім годзе Школы.

Выкладчыца і рэдактарка зборніка Ганна Бутырчык рыхтавала яго з маладзейшымі навучэнцамі Марыяй Маляўкай і Сяргеем Шаматульскім і адзначыла прыстойны як на цяперашні час культурніцкі бэкграўнд аўтараў: "Мне прыемна, што сярод навучэнцаў школы ўжо ёсць амаль прафесійныя пісьменнікі і прафесійныя чытачы. Хто ведае, можа, у гэтай аўдыторыі сядзіць будучы лаўрэат Нобелеўскай прэміі па літаратуры. Уявіце, як у некалі ў вузкім коле адкрыецца зборнік ʼʼВешчуны ідуць на Беларусьʼʼ, і вы скажаце ʼʼА ўсё пачыналася так...ʼʼ. Ужо і цяпер "школьнікі" атрымлівюць літаратурныя прэміі. Крысціна Бандурына атрымала ʼʼЗалаты Апострафʼʼ, Зараслава Камінская намінавалася на "Залаты апостраф" у дарослай намінацыі і сёлета паедзе ў рэзідэнцыю маладога літаратара ў Вільні. Нехта ўжо прэзентаваў свае кнігі. У наступныя гады зборнік будзе складацца з новага курса і з новых твораў былых выпускнікоў". Выкладчыца Наталля Павяляева прачытала верш Віславы Шымборскай "Вермеер" у перакладзе Андрэя Хадановіча, дзе ў мастацтве паказана апраўданне існавання свету. Пакуль з нічога ствараецца прыгожае, "ні мы, ні Свет яшчэ не заслужылі канца свету". 

З увагі на тое, што аўтараў у зборніку сабралося вельмі шмат, арганізатары прыдумалі латарэю: кінулі ў чорны капялюш паўтара дзясяткі паперак з прозвішчамі, і яны пакрысе адтуль выцягваліся. Старт оскараўскай цырымоніі з называннем прозвішча дала Юля Цімафеева, а потым ужо яе падхапілі ўласна навучэнцы, якія агучвалі імёны з відавочным задавальненнем, бо за час вучобы шмат з кім пасябравалі. Часу на прэзентацыю сябе ў іх было няшмат, фактычна на ўзроўні слэмавага выступу - адна старонка. Тым не менш, і з адной старонкі ўсё станавілася ясна. Хтосьці пісаў пра коцікаў, хтосьці заглыбляўся ў экзістэнцыйныя эмпірэі, шмат што - хоць і пісалася некалькі гадоў таму - заставалася сугучным сённяшняй сітуацыі. Так, у творы Ніны Лістоты ў нейкай краіне ўжо год было забаронена размаўляць па-беларуску, Зараслава Камінская згадала НКВД, а проза Юліі Арцёмавай распавядала пра Плошчу, пастарункі, збіццё і разбіванне дзіцячых успамінаў.

Ніхто не сышоў з вечарыны пакрыўджаным і самотным, бо меў кнігу - а нават і дзве, бо аўтары і аўтаркі атрымалі аўтарскія асобнікі. Думаецца, што ў ваколіцах Карла Маркса, праспекта і Нямігі ў гэты вечар гудзела літаратурнае жыццё. Прынамсі, старыя літарацкія пакаленні дакладна б гудзенне і дудзенне тое зладзілі б. Зрэшты, у дзень Дабравешчання анталагічным аўтарам "Вешчуноў..." магло б хапіць і чыстых эмоцый і легальных стымулятараў.

Прэс-служба ГА "Саюз беларускіх пісьменнікаў", Тэкст: ЦЧ, фота: ВТ

Школа маладога пісьменніка, прэзентацыі, кнігі

Каментары

Апошнія навiны

(Паказаць усе навіны)
Новыя кнігі на фестывалі «Вершы на асфальце» (фота)
20 лютага 2018

Новыя кнігі на фестывалі «Вершы на асфальце» (фота)

Чытаць далей...
Тумас Транстромер на фестывалі Стральцова (фотарэпартаж)
20 лютага 2018

Тумас Транстромер на фестывалі Стральцова (фотарэпартаж)

Чытаць далей...
«Remember, remember…»: (не)прапушчаныя старонкі белліта
20 лютага 2018

«Remember, remember…»: (не)прапушчаныя старонкі белліта

Чытаць далей...
«Пункт адліку» ў Школе маладога пісьменніка (+ФОТАГАЛЕРЭЯ)
19 лютага 2018

«Пункт адліку» ў Школе маладога пісьменніка (+ФОТАГАЛЕРЭЯ)

Чытаць далей...
857